عشق آدم را داغ می کند و دوست داشتن آدم را پخته می کند

هر داغی یک روز سرد می شود ولی هیچ پخته ای دیگر خام نمی شود …

اورست آرزوهای منی

 تو نیاگارای رویای منی

یه نفر میتونه یه دنیا باشه

آخه تو تموم دنیای منی...!

من درد تو را ز دست آسان ندهم

دل برنکنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست به یادگار دردی دارم

کان درد به صد هزار درمان ندهم...

چشمها را شستم...

 جور دیگر دیدم

باز هم سود نداشت!

 تو همان بودی که باید دوست داشت...

دلم گرفت...

 باز به بهانه ی همیشگی...

 اما بگذار دل بزرگ شود و بداند که هرچه خواست

 همیشه  نیست!

برای دل سپردن باید رفت...

گاه به قلب کسی و

 گاه از قلب کسی...

پاک ترین هوای دنیا همان هوایی است

 که دلت هوای دلی را میکند...

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم 
گفتی: فانی قریب
.:: من که نزدیکم (بقره/۱۸۶) ::.

آرامش آنست که بدانی در هر گام

دستت در دست خداست...

 لحظه هایت آرام...

از پرچین امیدهایت چتری برایم بفرست...

 من اینجا...

      خیس دلتنگی هایت شده ام...!

زندگی قافیه ی باران است...

 گر زمستان بشوم

و درختان امیدم همه بی برگ شوند...

 دوستانم همه از جنس بهار

و به اندازه ی باران خدا زیبایند...

بردی از یادم                                         دادی بر بادم

                          با یادت شادم...

چه شد آن همه پیمان                         که از آن لب خندان

 بشنیدم و هرگز                                 خبری نشد از آن...

میان همهمه ی برگهای خشک پاییزی...

فقط تو مانده ای که هنوز

         از بهار لبریزی...!

چه دعایی کنمت بهتر از این:

که خدا پنجره ی باز اتاقت باشد...

عشق محتاج نگاهت باشد..

عقل لبریز زبانت باشد

 و دلت وصل خدایت باشد...

عشقت را نثار کسی کن که لایق عشق باشد ...

 نه تشنه ی آن...

 زیرا هر تشنه روزی سیراب میشود...!!!

اگر امشب هم از حوالی دلم گذشتی...

آهسته رد شو...!

غم را با هزار بدبختی خوابانده ام...!

خبرت هست که از خوبی خود بی خبری؟!

به خدا خوب تر ازخوب تر از خوب تری...

چه خوش خیال است...

فاصله را می گویم!

 به خیالش تو را از من دور کرده...

 نمی داند تو جایت امن است...

 اینجا...

 میان قلبم...

شادی هایم را به تو هدیه می کنم!

کم بودنش را ببخش...!

این تمام سهمم از دنیاست...

خسته ام فردا نگاهت را برایم پست کن /

 یک بغل حال و هوایت را برایم پست کن

گوشم از آواز غمگین سکوت شب پراست /

لطفا آن لحن صدایت را برایم پست کن

لبخند تورا چند صباحی است ندیدم

یک باره دگر خانه ات آباد بگو سییییییب...

نبود ی نبود م، تو هستی که هستم

                                         به تو تکیه مید م تو رو می پرستم

هیچ وقت دل به کسی نبند...چون این دنیا اینقدر کوچیکه که توش 2 تا دل کنار هم جا نمی شن...!!ولی اگه دل بستی,هیچ وقت ازش جدا نشو ...!چون این دنیا اینقدر بزرگه که دیگه پیداش نمی کنی...!

چنین گفت زرتشت: عاشق عاشق شدن باش و دوست داشتن را دوست بدار از تنفر متنفر باش به مهربانی مهر بورز با آشتی آشتی کن و از جدایی جدا باش ...

چه قدر فاصله اینجاست بین آدمها

چه قدر عاطفه تنهاست بین آدمها

کسی به حال شقایق دلش نمی سوزد

و او هنوز شکوفاست بین آدمها

کاش که تورو ، سر نوشت ازم نگیره

میترسه دلم ، بعد رفتنت بمیره

اگه خاطره هام ،یادم میارن تورو

لااقل از تو خاطره هام نرو

تو مرا می فهمی من تو را می خواهم

و همین ساده ترین قصه ی یک انسان است

تو مرا می خوانی

من تو را ناب ترین شعر زمان میدانم و تو هم میدانی

تا ابد در دل من می مانی...

یکی بود یکی نبود

هرکی بود غریبه بود

از دلم خبر نداشت 

که تو رو از دلم ربود

گاه یک لبخند انقدر عمیق میشود که گریه می کنیم
گاه یک نغمه انقدر دست نیافتنی میشود که با ان زندگی می کنیم
گاه یک نگاه انچنان سنگین میشود چشمانمان رهایش نمی کند
گاه یک عشق انقدر ماندگار می شود که فراموشش نمی کنیم.

رهگذر

گیج ز هر عابر و هرکس

پرسید:

پس خدا کو نکند گم شده است؟!!

همه از پرسش او سخت

به خود لرزیدند

WISH I WAS YOUR LOVER
کاش معشوق تو بودم

You know I got this feeling that I just can’t hide
می دونی یک احساسی دارم که نمی تونم پنهان کنم

واسه موندن دیگه دیره نگو نه
دلم از عاشقی سیره نگو نه

دوست داشتن از عشق برتر است. عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی. اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرتِ روشن و زلال.

در کویر خلوت دلم با لبانی تشنه راه دشواری را در پیش گرفتم
می دانم که نیاز به جرعه آبی دارم تا خود را با آن سیراب نمایم
در قلبم غوغایی است غوغای عشق تو نگاهت برایم همچون رودخانه ایی است
که هرگز درآن رکودی نیست می خواهم که مرا به حال خود وا مگذاری
و مرا همیشه با خود همراه سازی بگذار تا از احساسات شیرینت لبریز شوم
بگذار تا به وسعت قلب پرمهرت دست یابم

هیچکس درست نمی داند مرز بین دلشادی و درد کجاست:

اغلب می اندیشیم جدا ساختن آنها از یکدیگر غیر ممکن است.

تو آنقدر شادی به من می بخشی که به گریه در می آیم،

و آنقدر رنجم می دهی که به خنده می افتم.

بشر به خوشبختی عادت میکندو چون خیلی زود عادت میکندخیلی زود هم فراموش میکندکه خوشبخت است.

-عشق را وارد کلام کنیم تا به هر عابری سلام کنیم و به هر چهره ای تبسم داشت ما به آن چهره احترام کنیم زندگی در سلام و پاسخ اوست عمر را صرف این پیام کنیم عابری شاید عاشقی باشد پس به هر عابری سلام کنیم !

تــــــو را که نمی توانم حذف کنم از آسـمان دلم . .

به گمانم باید " منی " را نابود کنم که ضمیر مخاطبش

 تنـها " تـــــــو " هستی

دو شبه خوابای من زرد وپریشونه عزیزم

من نمیدونم چرا میگن تابستونه عزیزم

بگذار که شیطنت عشق ، چشمان تو را بر عریانی خویش بگشاید و کوری را به خاطر آرامش تحمل نکن

دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است-

 لحظه هارامیگذراندیم تابه خوشبختی برسیم غافل ازاینکه خوشبختی درآن لحظه هابودکه گذراندیم.

عشق مثل آبه، می تونی تو دستات قایمش کنی ولی یه روز دستاتو باز می کنی می بینی همش چکیده بی اینکه بفهمی دستت پر ازخاطرست.

شکسپیر: همیشه به کسی فکر کن که تو رو دوست دارد، نه کسی که تو دوستش داری...

نمی دانم چه حسی هست این عاشقی؟

وقتی می نشینم ، وقتی راه می روم ، وقتی می خوابم دوستت دارم

وقتی صدایی می اید دوستت دارم ، وقتی سکوت است دوستت دارم

چه می کنی با من که چنین راحت همیشگی شده ای ؟

تو مگه باده فروشی که همه مست تو اند 

تو مگه ساغر عشقی که همه معشوق تو اند

منشین با همگان ای گل زیبای دلم

 که به ظاهر همه مشتاق و خریدار تو اند

برای کشتن یک پرنده یک قیچی کافی ست

.لازم نیست آن را در قلبش فرو کنی یا گلویش را با آن بشکافی

.پرهایش رابزن..

.خاطره پریدن با او کاری می کند که خودش را به اعماق دره ها پرت کند.

عشق با غرور زیباست

ولی اگر عشق را به قیمت فرو ریختن دیوار غرور گدایی کنی...

آن وقت است که دیگر عشق نیست... صدقه است

این دیگه بار آخره دارم باهات حرف میزنم

خداحافظ نا مهربون میخوام ازت دل بکنم

در دل امید دارم و در سر هوای دوست
من طوطیای چشم کنم خاک پای دوست

از من به دور گشتم و از خویشتن تهی
جز آرزوی نیک ندارم برای دوست

من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا

شاید به رسم و عادت پروانگی مان باز

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

آری تو راست می گویی آسمان مال من است

 پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین ، مال من است

اما سهراب تو قضاوت کن بر دل سنگ زمین جای من است

من نمی دانم که چرا این مردم ، دانه های دلشان پیدا نیست.
صبر کن ای سهراب
قایقت جا دارد؟

من هم از همهمه ی داغ زمین بیزارم
به سراغ من اگر می آیید ، تند و آهسته چه فرقی دارد؟

تو به هر جور دلت خواست بیا

مثل سهراب دگرجنس تنهایی من چینی نیست، که ترک بردارد
مثل مرمر شده است چینی نازک تنهایی

نازنین وقتی که نیستی میدونی چه حسی دارم

میدونی از غم دوریت چه حس غریبی دارم؟

کاش میشد سرزمین عشق را

در میان گام ها تقسیم کرد

کاش میشد با نگاه شاپرک

عشق را بر آسمان تفهیم کرد

کاش میشد با دو چشم عاطفه

قلب سرد آسمان را ناز کرد

میان آبشار خاطراتم ٬ کنار بوته های گل نمی نشینم

همیشه آرزو کردم که رنگ نگاه بوته گل را ببینم

همیشه آرزو کردم که روزی برای لحظه ای نقاش باشم

همیشه آرزویم بوده رویا ولیکن یک زمان ای کاش باشم

ببین خدایی با دلم چه کردی

این کارا رو با دل دیگه کردی؟

ببخش منو که باعث عذاب وجدانت شدم

ببخش منو که بچگی کردم و خواهانت شدم

دلم که مهمون نمیخواست کی گفت که مهمونم بشی؟

کی گفت بیای تو قلبم و مهمون ناخونده بشی؟

از همون لحظه اول که تو قلبم پا گذاشتی

قلبمو ازم گرفتی و یه جایی جا گذاشتی

برای عشق تمنا کن ولی خار نشو.

 برای عشق قبول کن ولی غرورتت را از دست نده .

 برای عشق گریه کن ولی به کسی نگو.

 برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه.

 برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشکن .

برای عشق جون خودتو بده ولی جون کسی رو نگیر .

 برای عشق وصال کن ولی فرار نکن .

 برای عشق زندگی کن ولی عاشقونه زندگی کن .

برای عشق بمیر ولی کسی رو نکش .

 برای عشق خودت باش ولی خوب باش...

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن
تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی

نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به
که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی...

آه ای زندگی منم که هنوز
با همه پوچی از تو لبریزم
نه به فکرم که رشته پاره کنم
نه بر آنم که از تو بگریزم

 زرد و نیلی و بنفش

سبز و آبی و کبود

با بنفشه ها نشسته ام

به تو عادت کرده بودم
ای به من نزدیک تر از من ...

گفتی :عاشقا نه هایت عشق نیست

زادروزت شیرین ، پرعشق و نورآفرین باد.

قهقهه هایی آسمانی و آرامش زلال زندگی را برایت آرزو دارم

گوش خدا پر از آرزوست و دستهایش پر از

معجزه.

 آرزویی بکن...

شاید کوچکترین معجزه اش

 
بزرگتریت آرزوی تو باشد!

تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی
و من در پیش چشم تو مشتی خاک گلدانم

تو دریایی ترینی، آبی و آرام و بی پایان
و من موج گرفتاری اسیر دست طوفانم

به خارزار جهان ، گل به دامنم ،

 با عشق
صفای روی تو ، تقدیم می کنم ،

با عشق

به خدای لبخند ..

به خدای شادی ..

به خدای همه آنچه که از خوبی هاست ..

به خدای همه آنچه که از زیبایی هاست ..

دل من غمگین نیست ..

دل من گمشده , شاید ؛ اما ..

دل من غمگین نیست ..

و شبی از شبها ..

در میان طپش عطر و نیاز خواهش ..

با حضور و نفس عطر دل انگیز خدا ..

آن دل گمشده را خواهم یافت .. .

با هر انسانی روبرو می شوی به یادداشته باش 

چیزی را از دست داده است

به چیزی عشق می ورزد و

 از چیزی می ترسد.

مرا ببخش عزیزم که عاشقت شده ام

 نمی دانم چرا رفتی

 نمی دانم چرا شاید خطا کردم

و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا؟، تا کی؟ ، برای چه؟

 من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

 نمی دانم چرا شاید به رسم و عادت پروانگی مان

باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

تا تو با منی
بهار و هر چه سبز هست با من است
شراب زندگی به جام من
صفای زندگی به کام من
توئی شراب زندگی
توئی صفای زندگی
که با منی

کنار آشیانه تو آشیانه میکنم

فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم

به خاطر چه زنده ای؟!کسی سوال میکند

و من برای زندگی تو را بهانه میکنم

گرمی دست هایت چیست که دستهایم آنها را میطلبد ؟ در آینه چشمهایم بنگر چه می بینی؟ آیا می بینی که تو را

می بیند؟ صدای طپش قلبم را میشنوی که فریاد میزند دوستت دارم؟ دوست ندارم که بگویم دوستت دارم. دوست دارم که بدانی دوستت دارم!

از اولین نگاه تو بودی در کنار من
با قلب من همیشه کمی راه آمدی
در راههای سخت عبورم ز زندگی
تا ساحل امید تو همراه آمدی

همیشه یه کسانی بودن که بهم می گفتن:"چرا تو عشق نداری؟!!"

عشق نیرویی است که قلب را می سازد. قلب ما نمی تواند عشق بسازد."جبران خلیل جبران"

ز چشمت اگر چه که دورم هنوز

پر از اوج و عشق و غرورم هنوز

ز چشمت اگر چه که دورم هنوز

پر از اوج و عشق و غرورم هنوز

اگر عشق نبود به کدامین بهانه ای می خندیدیم...

معنای زنده بودن من با تو بودن است

نزدیک ، دور